Devil's Staircase: Wysokogórska Przełęcz na Szlaku West Highland Way

Wykuta w surowym zboczu góry u wschodnich wrót doliny Glencoe, przełęcz Devil’s Staircase (Diabelskie Schody) to jeden z najsłynniejszych, najbogatszych historycznie i najbardziej spektakularnych wizualnie odcinków znanego na całym świecie długodystansowego szlaku West Highland Way. Biegnąc od skrzyżowania ścieżek w Altnafeadh do miejscowości Kinlochleven, ta dawna górska przełęcz wspina się miarowo na stromy grzbiet masywu Black Mount. Pomimo swojej groźnej, złowrogiej nazwy, szlak jest doskonale przygotowaną ścieżką, która nagradza wędrowców jednymi z najbardziej rozległych i dramatycznych panoram górskich na całych Wyspach Brytyjskich. To absolutny klasyk szkockiej turystyki, łączący historię wojskowości z surowym, wysokogórskim krajobrazem Highlands, który pozostawia niezatarte wspomnienia w pamięci każdego, kto go przemierzy.

Trud Żołnierzy: Wojskowe Dziedzictwo Generała Wade’a

Budząca respekt nazwa tej przełęczy sięga połowy XVIII wieku i jest bezpośrednio związana z morderczą pracą brytyjskich inżynierów wojskowych. Trasa ta została pierwotnie wybudowana w ramach programu budowy dróg wojskowych generała Wade’a, który miał pomóc siłom rządowym w szybkim przemieszczaniu wojsk w celu tłumienia powstań jakobickich. Żołnierze zmuszeni do wnoszenia ciężkich materiałów budowlanych, broni i zaopatrzenia na to strome, wietrzne i odsłonięte wzgórze szybko ochrzcili ten odcinek mianem „Diabelskich Schodów” ze względu na jego bezwzględny charakter. Nazwa utrwaliła się kilkadziesiąt lat później, gdy z przełęczy korzystali robotnicy budujący pobliski zbiornik wodny Blackwater; wielu z nich wędrowało tym wysokogórskim szlakiem do lokalnej karczmy, a o tych, którzy zamarzli podczas powrotu w zimowe noce, mówiono potocznie, że „zabrał ich diabeł”.

Szlak: Zakosy ku Dachowi Doliny Glencoe

Wyprawa przez Devil's Staircase to niezwykle ciekawa górska wędrówka, która zmienia się diametralnie wraz ze zdobywaniem wysokości. Całą trasę można podzielić na trzy charakterystyczne etapy:

• Zakosy od Altnafeadh: Rozpoczynając trasę na dnie doliny tuż obok drogi A82, szlak od razu pnie się w górę, prowadząc serią mistrzowsko zaprojektowanych, ciasnych serpentyn (zakosów). Ten przemyślany układ łagodzi strome nachylenie terenu, pozwalając wędrowcom miarowo zdobywać wysokość bez konieczności wspinaczki skalnej.
• Wysokogórski Kopiec Szczytowy: W swoim najwyższym punkcie przełęcz osiąga wysokość 550 metrów (1804 stóp) n.p.m., a miejsce to wyznacza potężny kamienny kopiec (cairn). Z tej odsłoniętej przestrzeni górski świat otwiera się całkowicie. Patrząc wstecz na południe, można podziwiać zapierający dech w piersiach widok na kultowy, przypominający grot strzały szczyt Buachaille Etive Mòr oraz rozległe, usiane jeziorami wrzosowiska Rannoch Moor.
• Zejście do Kinlochleven: Po minięciu punktu kulminacyjnego szlak przechodzi w długie, szerokie i bardzo łagodne zejście. Ścieżka wije się przez surowe, puste płaskowyże, biegnąc wzdłuż zboczy pasma górskiego Mamores, by ostatecznie spaść do osłoniętej doliny, w której leży miasteczko Kinlochleven.

Klasyk Kolarstwa Górskiego (MTB)

Choć co roku tysiące piechurów pokonują tę przełęcz o własnych siłach, Devil's Staircase cieszy się również legendarną sławą w środowisku kolarzy górskich. Trasa ta jest powszechnie uważana za wymagający, trudny technicznie, ale stosunkowo krótki klasyczny górski szlak terenowy łączący Glencoe z Kinlochleven. Cykliści muszą wykazać się doskonałą techniką i nienaganną kondycją – kamieniste, luźne serpentyny wymagają ogromnej siły na podjazdach oraz pełnej koncentracji przy manewrowaniu rowerem. Następujący po wspinaczce zjazd na północ stanowi niesamowitą nagrodę, oferując czysty zastrzyk adrenaliny na jednym z najbardziej odizolowanych singli w regionie.

Wizyta w 2026 Roku: Porady Praktyczne i Bezpieczeństwo

Jako kluczowy element szlaku West Highland Way, ścieżka przez Devil's Staircase w 2026 roku jest doskonale utrzymana, szeroka i świetnie oznakowana. Ograniczona liczba miejsc parkingowych znajduje się w małych zatoczkach wzdłuż drogi A82 w Altnafeadh – w szczycie letniego sezonu zapełniają się one błyskawicznie już wczesnym rankiem. Ponieważ jest to prawdziwa wysokogórską przełęcz, rejon szczytu jest całkowicie wystawiony na działanie czynników atmosferycznych. Nawet latem pogoda potrafi tu zmienić się kardynalnie w ciągu zaledwie kilku minut. Odwiedzający muszą posiadać pełne ubranie przeciwdeszczowe, solidne buty trekkingowe usztywniające kostkę oraz niezawodne środki nawigacji. W miesiącach zimowych i wiosennych górne partie szlaku są regularnie pokryte głębokim śniegiem i lodem, co zamienia tę trasę w poważną wyprawę zimową wymagającą użycia raczków lub raków.