Drogi i transport publiczny

Najlepszym sposobem na podróżowanie po Szkocji jest posiadanie własnego samochodu, ewentualnie wypożyczenie go. Aby wypozyczyć samochód w Szkocji należy posiadać prawo jazdy (ważne od przynajmniej roku), dokument toższamości (zwykle paszport) oraz pieniądze na depozyt (około 200 funtów). Cena wypożyczenia zależna jest od klasy samochodu i waha się pomiędzy 10 a 50 funtów. W Szkocji obowiązuje ruch lewostronny, jednak dzięki dużej ilości rond nie ma zbyt wielu skomplikowanych skrzyżowań i nie jest wielkim problemem dostosowanie swoich nawyków z prawostronnej jazdy. Pomimo faktu, że Szkocja jest państwem stosunkowo nowoczesnym i zamożnym, to autostrady znajdują się w zasadzie jedynie w centralnym pasie kraju pomiędzy Edynburgiem i Glasgow, pomiędzy Edynburgiem a Aberdeen oraz Glasgow a granicą z Anglią. Wszystkie są bezpłatne, podobnie jak wszystkie przeprawy mostowe. Na daleką północ wiedzie najdłuższa droga w Szkocji i piąta najdłuższa droga w Wielkiej Brytanii, A9 pomiędzy Falkirk a Thurso. Ma ona 439 km i status drogi szybkiego ruchu, z częściowymi fragmentami drogi wielopasmowej. Od kilku lat trwają intensywne prace, aby zmienić tą drogę w pełną autostradę. Pozostałe drogi, szczególnie te na północy i na wyspach są wąskie i kręte, jak również niezywkle malownicze, więc niejednokrotnie stanowią atrakcję samą w sobie. Najpiękniejszymi, naszym zdaniem, są wszystkie drogi trasy North Coast 500 (włączając Torridon i Bealach na Ba), jak również nasze ulubione trasy: - A830 pomiędzy Fort William i Mallaig, - B869 pomiędzy Lochinver a Clachtoll, - A82 przez Rannoch Mor i Glen Coe, - A93 pomiędzy Blairgowrie do Breamar, - B8007 na półwyspie Ardnamurchan pomiędzy Salen a Sanna Bay (należy pamiętać, że jest to dość trudna trasa), - trasy B8073 i B8035 na Wyspie Mull do wodospadu Eas Fors i górę Ben More (również dość wymagające), - wszystkie drogi na wyspie Harris, - drogi w okolicach Glen Valtos na wyspie Lewis, - droga bez oznaczeń przez Glen Etive, - trasa bez onaczeń pomiędzy górą Stac Pollaidh a Inverkirkaig i wiele innych. Połączenie malowniczości i krętości tych dróg może jednak prowadzić do wypadków, więc należy zachować ostrożność. Na większość szkockich wysp dostaniemy się promami. W zależności od trasy, różnią się one wielkością a co za tym idzie, ilością przewożonych pojazdów. Na większość z tras lepiej zarezewować bilety z wyprzedzeniem, chyba, że podróżujemy bez samochodu, wtedy miejsce na pokładzie jest zawsze pewne. Najpopularniejsze przeprawy promowe to - z Ardrossan na wyspę Arran, - z Oban na wyspę Mull, Barra i South Uist, - z Oban na wyspy Tiree i Coll, - z Mallaig na wyspę Skye, aczkolwiek można się dostać na nią także mostem w Kyle of Lochalsh, - z Mallaig na wyspy otaczające wyspę Skye: Muck, Eigg, Rum i Canna, - z Aberdeen na Orkney i Szetlandy, - z wyspy Skye (port Uig) na wyspy Harris i North Uist, - z Ullapool na wyspę Lewis, - z Gills Bay na Orkney, - z wyspy Mull (port Fionnport) na wyspę Iona (nie można zabierać samochodu) i wiele innych. W ostatnich czasach bardzo popularne stało się podróżowanie campervanami, które na pewno rozwiązują problem z noclegami i w związku z tym uelastyczniają planowanie podróży, aczkolwiek są one coraz bardziej krytykowane przez lokalnych mieszkańców północnej Szkocji oraz Hebrydów. Jak już pisaliśmy, drogi tam są często wąskie i kręte, więc duży ruch campervanów w tych regionach jest czymś niepożądanym. Pomijając problemy z utrzymaniem czystości przez niektórych turystów (w tym wylewaniem nieczystości bzpośrednio na pobocze), szczególnie dużym problemem jest parkowanie w miejscach do mijania, które niektórzy niestety kierowcy traktują jako zatoczki parkingowe a co stwarza problemy dla ludności lokalnej i służb ratowniczych. Campervany zajmują też dużo miejsca na promach, przez co lokalni mieszkańcy mają problemy z komunikacją ze stałym lądem. Doprowadziło to do przepisów, które zezwalają na wjazd campervanów tylko za okazaniem ważnej rezerwacji i nie mogą one stać w kolejce rezerwowej. O ile nam wiadomo prakrycznie w większość lokacji da się dotrzeć przy pomocy transportu publicznego. W Szkocji istnieje rozbudowana infrastruktura kolejowa i autobusowa - zarówno na poziomie lokalnym jak i międzymiastowym. Oczywiście używanie transportu publicznego wiąże się z dostosowywaniem swoich planów do rozkładów jazdy jak również zajmuje więcej czasu z powodu możliwych przesiadek. Należy nadmienić, że osoby powyzej 60 roku życia mają darmowe przejazdy autobusami i sporą zniżkę na koleje.